dinsdag 13 januari 2015

Désanne van Brederode: Spiritueel wegduiken voor het kwaad


Deze afbeelding stond op de voorpagina van de bijlage Letter&Geest van het blad Trouw naar aanleiding van een erin aanwezig essay van Désanne van Brederode. Ik vind die afbeelding en het essay een demonisering van de nieuwe spiritualiteit. Om die reden heb ik de hoofdredacteur erop aangesproken. Maar die ontkent dat. Hij zegt dat het niet de mening van Trouw is. Maar wat mij betreft kan het wel een demoniserend effect hebben. Om daar wat aan te doen heb ik het onderstaande artikel geschreven. Ik meen er goed aan te doen jullie hiervan op de hoogte te stellen via deze weblog en het NLbe-bericht (nieuw product van NLbe) dat daarover gaat zodat jullie ook een weerwoord hebben.

Het artikel van Désanne, genaamd Spiritueel wegduiken voor het kwaad, kun je opvragen via information@nlbe.nl 
 
 
 

Voorbeeld van belemmering zijnsontwikkeling.


Volgens Désanne van Brederode spelen de nieuwe spirituelen de in- en inslechte mensen in de kaart. Bijvoorbeeld door te zeggen dat de ellende van de ander het probleem van die ander is. Want dat maakt moreeldood.

Het is duidelijk dat Désanne niet zo veel begrijpt van spirituele ontwikkeling. De uitspraak jouw ellende is jouw probleem wil niet zeggen dat er geen compassie is en hulp kan ontstaan voor die ellende. Het wil wel zeggen dat iedereen verantwoordelijk is voor de gevoelens die ervaren worden in plaats van de vermeende veroorzaker ervan verantwoordelijk te stellen en daardoor de strijd met die ander aan te gaan. De spirituele ontwikkeling die dat oplevert is de acceptatie van de eigen gevoelens die vrij maakt van de in gedachten gevatte wil ervan. Een wil die intrinsiek dualistisch is en daardoor altijd uit is op de beheersing, op de onderdrukking, van de eigen gevoelens en in strijd is met de veroorzaker van de gevoelens. Het is derhalve onze gevangenschap van onze gevoelens, genaamd ons ego, die de ellende op de wereld veroorzaakt. Is men eenmaal vrij van de wil van gevoelens dan heeft men het verlicht/volmaakt/echt zijn of kortweg het Zijn gerealiseerd dat intrinsiek nondualistisch oftewel singulair (in eenheid met het Al, het leven zelf, God) en dus harmonieus is. Dit houdt in dat het handelen van het Zijn vanuit eenheid c.q. harmonie geschiedt ook al kan dat, bijvoorbeeld bij het trekken van grenzen, pijnlijk voor een ander zijn.

Désanne zegt dat de nieuwe spirituelen moreelloos zijn. Is het Zijn moreelloos? Ja, want het Zijn is innerlijk vrij van de dualiteit en dus van goed en kwaad en de daarop gebaseerde dogma's c.q. moraliteiten. Die harmonie is waar de mensheid al naar streeft sinds het begin van haar bestaan. Désanne zou dus blij moeten zijn met de nieuwe spirituelen.

Maar wat nu als ego's hun pijnvroorzakende gedrag goed praten met de opvatting dat de pijn van de ander het probleem van die ander is? Ego's hebben altijd argumenten om hun daden goed te praten. Misbruik van dit spirituele argument kan daar ook toe behoren. Maar is het erg? Nee, want het leven is op niets anders uit dan het Zijn oftewel op het herstellen van de afgescheidenheid van de mens van het leven en doet dat door middel van confrontatie. Want dat maakt bewust van onbewuste gevoelens en van de gevangenschap van de wil ervan en schept zo de mogelijkheid vrij te komen van die gevoelens oftewel het Zijn te realiseren.

Dit had Désanne aan haar artikel moeten toevoegen. Door dat na te laten belemmert ze zo de ontwikkeling van het Zijn dat ons diepste ideaal is en waar we al zo lang naar streven. Tegelijk houdt ze daarmee het dualistische ego in stand terwijl dat de staat van onbalans is die zelfdestructief is en nu de climax daarvan wordt bereikt in de vorm van problemen die ons voortbestaan bedreigen.

Bron: Trouw, Letter&Geest, 10 januari 2015

Vraag het artikel, genaamd 'Spiritueel wegduiken voor het kwaad', op via information@nlbe.nl

zaterdag 3 januari 2015

Nieuwsbrief 01-15, 3 januari 2015

Beste lezer,

Het begin van het nieuwe jaar biedt de gelegenheid terug te kijken op het oude. In de laatste krant van het oude jaar werd Youp van ’t Hek naar aanleiding van zijn oudejaarsconference gevraagd of hij een positief of een negatief wereldbeeld heeft. Hij zei: “Ik heb niet een heel positief wereldbeeld. Maar wie wel nog?” Als gevolg daarvan vroeg ik mij af wat mijn wereldbeeld is. Als ik dan kijk naar de ontwikkeling van de kwantumsprong van ego naar Zijn, dan kan ik zeggen dat dat positief is. Simpelweg omdat het een unieke ontwikkeling in de geschiedenis van de mensheid is. Maar als ik besef dat de voltooiing daarvan de enige manier is om de existentiële crisis op te lossen waar we ons nu in bevinden en me tegelijk besef dat die voltooiing nog ver weg lijkt, dan valt er wel wat van mijn positiviteit af te dingen. Maar ja, iets (God) heeft deze wereld geschapen en is kennelijk in staat ons buiten onze wil om, dus via de tijdgeest, de mogelijkheid te geven een kwantumsprong te maken. Dan lijkt het me waarschijnlijk dat hij ons niet toestaat onszelf te vernietigen. Tenzij hij de voltooiing van de kwantumsprong volledig aan ons overlaat en gewoon een nieuw wezen (mens?) creëert wanneer we onszelf uitgeroeid hebben. Spannende tijd dus. Ja zelfs van Bijbelse omvang als we bedenken dat de Bijbel het heeft over de Apocalyps en Het laatste oordeel.

De vraag is dan hoe het gaat met de voltooiing van de kwantumsprong. Om daar enig inzicht in te krijgen, stuur ik jullie deze nieuwsbrief. Daaruit blijkt dat er wel veel ontwikkelingen zijn die als wegbereidend voor zijnsontwikkeling kunnen worden aangemerkt, maar dat de toepassing ervan nog vrijwel volledig ontbreekt en dus de crises toenemen. Die crises kennen jullie hoogstwaarschijnlijk wel. Laten we het daar dus maar niet over hebben aan het hoopvolle begin van het nieuwe jaar. Laten we het maar over de lichtpuntjes hebben. Eén daarvan is de basisschool de Tweemaster te Naarden die leerlingen helpt zich bewust te maken van hun gevoelens en wat deze met hen doen (zie). Dat is een lichtpuntje omdat die hulp het begin van zijnsontwikkeling is. Jammer alleen dat deze hulp er ook op gericht is gevoelens te bestrijden (ze niet meer te voelen) en daardoor het ego toch nog winst boekt. Typisch voor de (pedagogisch) wetenschappelijke benadering van de dienstdoende orthopedagoge. Een ander lichtpuntje is het artikel over de Noord-Ierse theoloog en filosoof Peter Rollins (zie). Want hij zegt: “geloven is leren God te doden. Het gaat mij om een manier van leven: niet weglopen voor je angsten en het leven in als zijn complexiteit omhelzen. Vergelijk het met psychoanalyse. Die vraagt voortdurend van de patiënt dat hij zijn onderdrukte kanten onder ogen ziet.”

En laten we het ook hebben over de instituties, zoals de kerk, de wetenschap en wonderlijk genoeg ook de nieuwe spiritualiteit, die het ego in stand willen houden en daardoor de ontwikkeling van het Zijn belemmeren. Wat me daaromtrent de laatste tijd opvalt in de media is het verschijnen van artikelen die pleiten voor het behoud van het (Christelijk) geloof in de samenleving. Kennelijk ervaart men de druk van de kwantumsprong die er voor zorgt dat uiteindelijk alle houvast en dus ook die van het geloof losgelaten wordt. Zo verscheen er een artikel genaamd ‘Dekkers liberale mal past onderwijs niet’ van schoolbestuurder Titus Frankemölle (zie en zie mijn reactie) waarin hij zich verzet tegen het plan van staatssecretaris Dekker om scholen louter met kennisoverdracht bezig te laten houden en dus geloof achterwege te laten. Een plan dat ik toejuich omdat het past in de
kwantumsprong. Jammer alleen dat Dekker niet rept over zijnsontwikkeling als ontwikkeling die precies dat realiseert wat het geloof ook beoogt namelijk het opheffen van de afgescheidenheid van God (het Ware Zelf). Iets wat het geloof niet gelukt is en nooit zal lukken. Dit vanwege de dogmatiek en de weerstand ervan tegen de aarde c.q. het lichaam c.q. de gevoelens die de afgescheidenheid oftewel het op beheersing (maakbaarheid) gerichte ego in stand houden. Om Dekker bewust te maken van het belang van zijnsontwikkeling en van de kwantumsprong heb ik hem het artikel van Frankemölle en mijn reactie daarop gestuurd. Het is bemoedigend in zijn reactie te vernemen dat hij dat als een ondersteuning van zijn beleid ervaart en het meeneemt in zijn plannen voor de vernieuwing van het onderwijs

Verder valt me op dat de wetenschap steeds sterker onder druk wordt gezet om zich bescheidener op te stellen. Louise Fresco, de nieuwe bestuursvoorzitter van de Wageningen Universiteit, vindt dat van belang omdat er volgens haar een vertrouwenscrisis is tussen de wetenschap en de samenleving. De samenleving vindt steeds meer dat de wetenschappelijke waarheid ook maar een mening is. Dat is natuurlijk een goed teken, omdat de waarheid niet bestaat vanwege de intrinsieke waarschijnlijkheid en dus van de onzekerheid van alles in het Universum. Wat wel bestaat is Waarheid-zijn dat tot het Zijn behoort en de onbevangen, de niet door het ego gehinderde oftewel de door het Geheel/God gestuurde, manifestatie is. De wetenschap voelt dus ook de kwantumsprong aan den lijve. Ben benieuwd wanneer zij zover is dat aan zijnsontwikkeling wordt gedaan. Sommigen zijn al wel zo ver dat aan mindfulness of een andere oosterse meditatiemethode wordt gedaan. Maar helaas is dat wel een goed begin maar realiseert het het Zijn niet. Sterker nog, er schuilt een gevaar in en dat is de dissociatie van gevoelens waardoor zijnsontwikkeling wordt belemmerd. Die dissociatie is ook inherent aan de westerse methoden om tot het Zijn of anders gezegd tot de ideale wereld te komen. Die methoden zijn immers gericht op de (wetenschappelijke) beheersing van gevoelens. Beide zijn dus een vlucht bij de gevoelens (de materie, de incarnatie) vandaan. Daardoor resulteert de oosterse in een gevangenschap van de hemel en de westerse van de aarde. Reden waarom ze tot op heden het Zijn niet gerealiseerd hebben. Om het Zijn te realiseren zullen beide dus naar en door de gevoelens heen moeten oftewel aan zijnsontwikkeling moeten doen. Temeer daar het nu noodzakelijker is dan ooit omdat het niet-Zijn, het ego, zelfdestructief is en nu de climax daarvan wordt bereikt. De kwantumsprong van ego naar Zijn, die zowel bestaat uit steeds heftiger confrontatie als uit toenemende spirituele ontwikkeling, zorgt ervoor dat zijnsontwikkeling op gang kan komen en uiteindelijk tot stand komt, waarbij dat laatste helaas nog niet het geval is vanwege het dominante spiritueel materialisme. Omtrent dat laatste is het verbazingwekkend hoe subtiel dat werkzaam is. Zo blijkt De Poort, centrum voor zingeving en spirituele groei, in Groningen een verborgen agenda te hebben die een door mij aangeboden lezing over de ontwikkeling van het Zijn niet wil toelaten ook al is het Zijn het doel van spirituele ontwikkeling. Niet verwonderlijk gezien het feit dat de coördinatrice theologe is en de religie al die stromingen die vergelijkbaar zijn met zijnsontwikkeling altijd met hand en tand bestreden heeft. Ze gebruiken dus het woord ‘spiritualiteit’ om mensen te trekken, maar zijn eigenlijk uit op religiositeit. Dat houdt in dat God buiten de mens wordt geplaatst en hij bijgevolg in de gevangenschap van goed en kwaad c.q. het ego wordt gehouden zodat de schriftgeleerden hun autoriteit betreffende het oordeel over goed en kwaad kunnen behouden.

Maar niet alleen het spiritueel materialisme weerhoudt de mens van de ontwikkeling van zijn Zijn. Ook het non-dualisme van de Advaita doet dat ook al gaat dat over niets anders dan het Zijn. In het blad Inzicht is dat duidelijk waarneembaar. Daar wordt gedacht dat louter via inzicht het Zijn gerealiseerd kan worden. Dus dat inzicht in het Zijn het zijn van het Zijn is. Er is dan ook geen aandacht voor de functie van gevoelens zoals angst, machteloosheid, miskenningspijn, onzekerheid enz. voor de realisering van het Zijn. En dat terwijl het leven ons vrijwel constant met gevoelens confronteert ook al doen we nog zo ons best ze te vermijden. Hetgeen betekent dat het leven ons gevoelens heeft gegeven voor geen ander doel dan het realiseren van het Zijn, het één zijn met het leven.

Hartelijke groet en de beste wensen voor het nieuwe jaar.

Cor Bijl

Iemand die een moord pleegt is niet schuldig

Iemand-die-een-moord-pleegt-is-niet-schuldig-01

Iemand-die-een-moord-pleegt-is-niet-schuldig-02

Voorbeeld van bevordering zijnsontwikkeling


De kwantumsprong doet zijn werk. Dat houdt onder andere in dat het kwaad niet langer als zodanig wordt beschouwd. Dat gaat nog niet zo ver dat het geschiedde kwaad als noodzakelijk voor zijnsontwikkeling wordt gezien, maar het niet schuldig verklaren van de veroorzaker ervan is een grote stap in die richting. Herman de Regt kan dan ook als een bevorderaar van zijnsontwikkeling worden aangemerkt.

Bron: Volkskrant 10 april 2014
Auteur: Henk Muller

Vraag het artikel, genaamd 'Iemand die nu een moord pleegt, is niet schuldig', op via information@nlbe.nl

Critici: Celstraf is echt achterhaald

Celstraf-is-echt-achterhaald

Voorbeeld van bevordering zijnsontwikkeling


De kwantumsprong doet zijn werk. Dat houdt onder andere in dat het geschiedde kwaad als behorend bij het leven of sterker nog, als noodzakelijk voor zijnsontwikkeling wordt gezien. In combinatie met het bovenstaande artikel 'Iemand die een moord pleegt, is niet schuldig', wordt duidelijk dat er een grotere acceptatie van het kwaad ontstaat. Hetgeen natuurlijk niet betekent dat er geen grenzen aan gesteld moeten worden. Die grenzen moeten echter niet vanuit wraak worden gesteld zoals het artikel ook stelt. Want dat verhindert de acceptatie van het kwaad en daarmee van zijnsontwikkeling.

Bron: Trouw 23 december 2014
Auteur: Adri Vermaat

Vraag het artikel, genaamd 'Celstraf is echt achterhaald', op via information@nlbe.nl

Alternatieve geneeswijzen, wat moet de arts ermee?

Alternatieve-geneeswijzen-wat-moet-de-arts-ermee-01

Voorbeeld van wegbereiding zijnsontwikkeling





Alternatieve-geneeswijzen-wat-moet-de-arts-ermee-02De kwantumsprong doet zijn werk. Dat houdt onder andere in dat het ego-eigen maakbaarheididee, als zijnde onze tot op heden gehanteerde grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing, mede door het bewijs van de fysica dat niets zeker is in het universum aan zeggingskracht inboet. De reguliere geneeswijzen zijn volledig op dit maakbaarheididee gestoeld. En het ego van de reguliere genezers zorgt ervoor dat de hechting eraan, de identificatie ermee, een feit is. Hoewel de alternatieve geneeswijzen ook uit zijn op een bepaald resultaat en dus van maakbaarheid beticht kunnen worden, reiken ze voorbij het schijnzekerheidbiedende materiële universum waar het maakbaarheididee op gebaseerd is. Dat ondergraaft de schijnzekerheden waar de reguliere genezers zich mee identificeren en dat doet pijn. Vandaar de sterke weerstand van hen tegen de alternatieve geneeswijzen.
De redacteur van deze krant onderkent het succes van de alternatieve geneeswijzen en vraag zich daarom af of dit succes ook anders te verklaren is. Hij heeft al vermeld dat aandacht voor de patiënt en placebo's, dat ook een vorm van aandacht voor c.q. acceptatie van de kwaal van de patiënt is, vaak goed blijken te werken. Daarin schuilt dan ook de andere verklaring. Acceptatie leidt namelijk naar het Zijn. Het niet-Zijn c.q. het ego is de staat van afgescheidenheid van het Geheel waar we een integraal onderdeel van zijn. Kwalen kunnen als uitingen van deze afgescheidenheid worden aangemerkt. Temeer daar de acceptatie van de ervaring ervan tot het Zijn leidt. De andere verklaring is dus het feit dat alternatieve geneeswijzen meer in overeenstemming zijn met de ontwikkeling van het Zijn.
Dan het antwoord op de vraag: Wat moet de arts met alternatieve geneeswijzen? Gegeven het feit dat die meer dan de reguliere naar het Zijn leiden en het feit dat het niet-Zijn c.q. het ego de staat van onbalans en dus van zelfdestructie is, is het van cruciaal belang dat de arts zijn gevecht tegen de alternatieve geneeswijzen staakt en de patiënt de vrije keuze daaromtrent geeft. En dat de arts beseft dat zijnsontwikkeling de basisoorzaak van alle kwalen wegneemt en op grond daarvan zijn patiënten adviseert aan zijnsontwikkeling te gaan doen.
Zie ook het artikel 'Weerstand tegen homeopathie is weerstand tegen zijnsontwikkeling'.

Bron: Trouw 12 april 2014
Auteur: Jeroen den Blijker

Vraag het artikel, genaamd 'Alternatieve geneeswijzen wat moet de arts ermee', op via information@nlbe.nl

Geen school ontkomt meer aan zingeving

Geen-school-ontkomt-meer-aan-zingeving-01Geen-school-ontkomt-meer-aan-zingevingsvragen-01






Voorbeeld van wegbereiding zijnsontwikkeling


De kwantumsprong doet zijn werk. Dat betekent onder andere dat mensen niet alleen maar kennis en vaardigheden bijgebracht moeten worden, maar ook aandacht moet worden besteed aan zingeving, aan identiteit. In dit artikel wordt verondersteld dat levensbeschouwing daartoe onontbeerlijk is. Levensbeschouwing is het geheel van opvattingen dat je hebt over het leven en over de manier waarop je het beste kunt leven. Dit betekent dat levensbeschouwing intrinsiek dogmatisch is en dus zijnsontwikkeling belemmert. Dit betekent eigenlijk dat dit artikel tot de belemmering van zijnsontwikkeling moet worden gerekend. Maar omdat gezocht wordt naar zingeving is het toch wegbereidend.

Bron: Trouw 4 december 2014
Auteur: Arlette Dwarskasing

Paus stelt omvang van zijn macht ter discussie


Paus-stelt-eigen-macht-ter-discussie-01





Paus-stelt-eigen-macht-ter-discussie-02

Voorbeeld van wegbereiding zijnsontwikkeling


De kwantumsprong doet zijn werk. Dat houdt onder andere in dat de waarheden, de dogma's, van de religie, aan zeggenschap inboeten. Of anders gezegd dat de macht van de kerk afneemt. De Paus lijkt ook onder invloed van de kwantumsprong. Hij stelt immers zijn eigen macht ter discussie. Dat kan als wegbereidend voor zijnsontwikkeling worden aangemerkt.
Dit voorbeeld van de Paus kan de theologie in Nederland, die volgens onderstaand artikel op zoek is naar de toekomst, goed als voorbeeld dienen. Misschien dat ze daardoor de kwantumsprong gaan zien en ernaar gaan handelen.

Bron: Volkskrant 27 november 2014

Theologie zoekt toekomst

 Theologie-zoekt-toekomst-01



Theologie-zoekt-toekomst-02

Voorbeeld van wegbereiding zijnsontwikkeling


De kwantumsprong doet zijn werk. De religie en daarmee de theologie als bron van waarheid, van zelfsturing, staat onder druk. Er wordt naar een nieuwe toekomst gezocht. Vooralsnog gaat dat niet over het Zijn als zijnde het één zijn met God en de ontwikkeling ervan. Er zal dan ook wel weer naar vernieuwing van de vorm worden gezocht. Ze hebben kennelijk de kwantumsprong niet in het vizier. Ze willen koste wat het kost de religie die God buiten de mens plaatst en zodoende de religie als plaatsvervanger van God in stand houden. Ze willen dus het instituut kerk in stand houden. Desondanks kan de huidige crisis van de theologie en de zoektocht naar een nieuwe toekomst als wegbereidend voor zijnsontwikkeling worden aangemerkt.

Bron: Trouw, De verdieping, 18 december 2014
Auteur: Gerrit-Jan Kleinjan