maandag 3 juli 2017

Nieuwsbrief 17-02


Voor de hele nieuwsbrief, zie

Beste mensen,

De wereld raakt steeds meer in verwarring. Niet alleen door de vele crises en de milieucrisis die ons voortbestaan bedreigt, maar ook door het feit dat onze onwrikbaar geachte bestaanszekerheden worden aangetast. Wanhopig wordt dan ook de vraag gesteld: ‘Wat is er in hemelsnaam aan de hand? En: ‘Hoe lossen we deze ellende op?’

De antwoorden daarop gaan over veronderstelde oplossingen op deelgebieden die vaak politiek zijn ingegeven en dus, gelet op het wantrouwen jegens de instituties in het algemeen en dus ook jegens de politiek, twijfelachtig zijn dan wel door deskundigen wordt betwist. De reactie die hierop volgt en regelmatig in de media wordt geventileerd is de roep om een nieuw GROOT VERHAAL.
Dat betekent dat er niet om een verhaal wordt gevraagd zoals die traditioneel door de religie, de ideologie of de wetenschap zijn gegeven, maar een verhaal dat deze bronnen overstijgt.

Die traditionele verhalen waren allemaal gebaseerd op het idee dat het leven maakbaar is en dus dogmatisch. Het nieuwe grote verhaal moet dan ook niet op dit idee gebaseerd zijn. Sterker nog, het moet dit idee, dat in wezen bedoeld was om ons diepste ideaal te realiseren, teniet doen.

Dat is niet zo moeilijk. De wetenschap heeft dit idee immers al ondergraven en dus tot illusie verklaard. Bovendien wil vrijwel iedereen vooral in de westerse wereld zichzelf zijn en zich dus niet meer door dogma’s van in eerste instantie de instituties laten leiden.

Dus wat is dan het nieuwe GROTE VERHAAL?

Om dat duidelijk te maken heb ik een essay geschreven met als titel:

Het nieuwe GROTE VERHAALvoor de westerse beschaving

Ik heb dat specifiek voor de westerse beschaving geschreven omdat dit verhaal over de realisatie van de verlichting oftewel het Zijn, het diepste ideaal van de mens, de volmaakte beschaving, gaat en zij daarin dankzij de in de 17e eeuw gestarte Verlichting het verst gevorderd is. En wat mij betreft dus de verantwoordelijkheid heeft de verlichting daadwerkelijk te realiseren om de crises echt op te lossen en daarmee tot voorbeeld te zijn voor de rest van de wereld.

Het probleem is echter dat de ontwikkeling van het Zijn het grootste taboe is en dus ontbreekt in de samenleving. Om dit taboe te doorbreken tref je in dit verhaal de vele verweren tegen deze ontwikkeling aan die in de samenleving aanwezig zijn. Om die te ontkrachten tref je tevens de tegenargumenten tegen deze verweren aan.

Ik ben al bezig en zal bezig blijven dit verhaal naar mensen te sturen die belangrijk zijn voor het doorbreken van dit taboe en hen om onderschrijving ervan vragen ter vergroting van het draagvlak ervoor.

Ik hoop dat dit verhaal jullie aanspreekt. Reacties zijn welkom.

Hartelijke groet,
Cor Bijl

zaterdag 24 juni 2017

Universiteit van de leegte


Voorbeeld van wegbereiding zijnsontwikkeling

De kwantumsprong van ego naar Zijn doet zijn werk. Dat houdt onder andere in dat de waarheden van de op het maakbaarheididee gebaseerde instituties zoals de wetenschap niet langer als absolute waarheid worden geaccepteerd. Martin Sommer noemt de universiteit daarom de universiteit van de leegte.
Om de ontstane onzekerheid te maskeren worden er vele artikelen en tv-programma's geproduceerd die het nut van de wetenschap accentueren. Martin noemt dat 'stoere wetenschap'. Die stoere wetenschap kan volgens Martin echter niet verbloemen dat onze instituties steeds meer opereren in een onrustbarend luchtledige. Een situatie waar de universiteit eens duchtig over moet nadenken.

Bron: De Volkskrant 24 juni 2017

Vraag het artikel, genaamd 'Universiteit van de leegte', op via information@nlbe.nl
Zie ook het artikel: 'Waarom is wetenschap nu ook maar een mening?'

Of zie: Prof. Ger Groot Wetenschap is heilig
Of zie: Louise Freco: Er is sprake van een vertrouwenscrisis tussen de wetenschap en de samenleving
Of zie: Prof. Te Molder Wetenschap roept achterdochtige reacties van publiek over zichzelf af

zondag 11 juni 2017

Arnout Brouwers: Zien we de oude wereld voor onze ogen instorten? Wat is het Grote Verhaal?

Voorbeeld van wegbereiding zijnsontwikkeling

Arnout Brouwers, historicus.

Wat is eigenlijk het grote verhaal van deze tijd? Daar zijn we elke dag naar op zoek, maar achteraf weet je het pas zeker. De opwarming van de aarde? Mondialisering? Terrorisme? Het einde van het Westen?

Het lijkt soms of je de oude wereld voor je ogen ziet instorten. Niet als het einde van het Romeinse Rijk in Hollywood films, met bulderend geraas en rollende zuilen, maar in een terloopse bijzin van de zoon van de Amerikaanse president. 'To me they are not even human', zei Eric Trump op Fox TV. Over de politieke tegenstanders van zijn familie.
Theresa May, de deftige Britse premier, twittert vlak voor de verkiezingen: 'Als mensenrechtenverdragen in de weg staan bij het bestrijden van extremisme en terrorisme, zullen we die wetten veranderen om Britse burgers te beveiligen.' Woosh, daar gaat het toetsbare fundament onder wat we nog niet zo lang geleden de vrije wereld noemden, zonder ironische aanhalingstekens. Afijn, nu is May zelf alweer een rollende zuil.

Vraag het artikel, genaamd 'Zien we de oude wereld voor onze ogen instorten?', op via
information@nlbe.nl

Bron: De Volkskrant, Sir Edmund 11 juni 2017
---------------------
De kwantumsprong van ego naar Zijn doet zijn werk. Dat houdt onder andere in dat alle zekerheden worden aangetast. En dat daarmee zelfs, zoals Arnout Brouwes stelt, onze westerse beschaving lijkt in te storten. Velen zijn dan ook op zoek naar het nieuwe GOTE VERHAAL voor onze westerse beschaving. Maar de religie, de ideologie en de wetenschap als zijnde de bronnen van zelfsturing waarmee we onze beschaving hebben gecreëerd voldoen niet meer. En inzicht in het Zijn is er niet vanwege het taboe erop. Om die reden heb ik het essay: 'Het nieuwe GROTE VERHAAL voor de westerse beschving' geschreven.

woensdag 10 mei 2017

Doomsday prepping, wachten op de apocalyps

Voorbeeld van wegbereiding zijnsontwikkeling

Zelfs als we nú stoppen met fossiele brandstoffen is het volgens wetenschappers al te laat. De ondergang is aanstaande. Berusten we erin, of bereiden we ons voor?

Hoewel een flink deel van de wereldbevolking nog steeds hardnekkig de kop in het zand steekt, zijn er steeds meer mensen die zich ernstig zorgen maken over de toekomst van de aarde, of beter: van de mensheid op deze aarde. Terwijl president Donald Trump simpelweg de Environmental Protection Agency opheft om van de ongemakkelijke waarheid af te zijn, worden de berichten die klimaatwetenschappers en biologen de wereld in sturen steeds alarmerender. Kort samengevat: het gaat allemaal nog veel erger worden dan we dachten en de veranderingen gaan daarbij ook nog eens veel sneller dan we voorspelden. En nee, dat is geen alternatief feit. Helaas.
Eigenlijk mag je dit soort doemdenken natuurlijk niet hardop uitspreken. Het is sociaal verplicht om hoop te houden en optimistisch te zijn. Zelfs Al Gore begrijpt dat inmiddels en blijft tegenwoordig angstvallig positief. En er zit natuurlijk wel wat in: zonder hoop kan een mens niet leven. Dus geef ik toe dat ik ergens nog wel een petieterig sprankje eco-modernistische hoop heb dat er een geweldige technologische uitvinding komt die alles kan terugdraaien; dat plotseling alle klimaatmodellen toch niet blijken te kloppen; of dat het allemaal een boze droom blijkt te zijn geweest. Of een Amerikaanse B-film. Maar het sprankje is erg klein en wordt steeds kleiner. Bovendien is het niet bepaald realistisch om je vast te houden aan zo’n klein sprankje hoop. De situatie negatief inschatten is volgens mij niets anders dan de waarheid onder ogen zien.

Dus wat te doen?
Bron: De Groene Amsterdammer
Auteur: Sanne Bloemink

De kwantumsprong van ego naar Zijn doet zijn werk. Dat houdt onder andere in dat de apocalyptische climax nadert van de intrinsieke zelfdestructive van het ego in de vorm van de opwarming van de aarde. In dit artikel wordt dat indringend beschreven. Ook wordt beschreven wat er te doen is als de Apocalyps eenmaal een feit is. Dat gaat louter om aanpassingen in de vorm zoals verhuizen, bewapenen tegen plundering, zelfvoorzienendheid, enz. En dus niet over de fundamentele oorzaak en oplossing ervan, te weten de ontwikkeling van het Zijn. Schokkend om te lezen.

Vraag het artikel, genaamd 'Doomsday prepping, wachten op de Apocalyps', op via  information@nlbe.nl

Waarom is wetenschap nu ook maar een mening?

Voorbeeld van wegbereiding zijnsontwikkeling

Onderstaand het artikel dat ik op 24 april 2017 naar De Volkskrant heb gestuurd.

Waarom is wetenschap nu ook maar een mening?
 
Voor het eerst in de geschiedenis wordt ons voortbestaan bedreigd. De fundamentele oorzaak van deze apocalyptische dreiging is niet de CO2 uitstoot maar het feit dat we op aarde zijn en ons daardoor in de bewustzijnsstaat van gevangenschap van de materie bevinden die dualistisch en dus zelfdestructief is. Als gevolg van die bewustzijnsstaat, beter bekend als het ego, veronderstellen we dat het leven als een machine in elkaar zit en dus maakbaar is. Op grond van dit maakbaarheididee hebben we instituties als de wetenschap gecreëerd die ons de middelen in de vorm van waarheden verschaften die we als bron van zelfsturing, als dogma, konden hanteren. Die hebben we gehanteerd in de vaak onbewuste hoop dat we ons daarmee ooit uit onze gevangenschap zouden kunnen bevrijden en daarmee ons diepste ideaal, ons verlicht/volmaakt/echt zijn of kortweg ons Zijn, zouden kunnen realiseren. Een hoop die echter nooit uit zal komen omdat het Zijn geen vorm en dus niet maakbaar is. Het feit dat nu ons voortbestaan wordt bedreigd betekent dat ons ego de climax bereikt van de zelfdestructie ervan. Dat wil zeggen dat we het maakbaarheididee los moeten laten en moeten vervangen voor zijnsontwikkeling als zijnde de niet door ons maar door het leven zelf gedirigeerde Weg naar het Zijn. De evolutie, de tijdgeest, helpt ons daar een handje bij in de vorm van de zich voltrekkende kwantumsprong van ego naar Zijn die tegelijk gestart is met de ontdekking van de wetenschap dat het maakbaarheididee een illusie is. Onder invloed van die sprong betwijfelen we de waarheden van de instituties. Dit geschiedt onder andere door te stellen dat wetenschap ook maar een mening is.
 
Die stelling zou ons in het algemeen en de wetenschap in het bijzonder wakker moeten schudden. Maar de wetenschap heeft zich zo geïdentificeerd met het maakbaarheididee dat het Zijn en de ontwikkeling ervan taboe is en ze bijgevolg in de verdediging is geschoten. Dit geschiedde onder andere in de vorm van een mars door Amsterdam en door de meest bekende wetenschapper in het televisie programma EenVandaag te laten verklaren dat de wetenschap ons veel goeds heeft gebracht en dus niet zo maar een mening is. Daarmee voorbijgaand aan het feit dat de blijkbaar wereldwijd aanwezige mensen met deze mening niet serieus worden genomen en bovendien voorbijgaand aan de existentiële noodzaak te stoppen met het zelfdestructieve maakbaarheididee.
 
Het is te hopen dat de wetenschap nog eens wakker wordt.

dinsdag 9 mei 2017

Lieke Stekelenburg: Coachen met trage vragen


Voorbeeld van (gedeeltelijke) toepassing van zijnsontwikkeling.

De kwantumsprong van ego naar Zijn doet zijn werk. Dat houdt onder andere in dat er meer aandacht komt voor de pijn van mensen en voor het bereiken van het goddelijke in hen door middel van het toelaten van die pijn. Loopbaancoach en theologe Lieke van Stekelenburg helpt mensen daarbij. Een mooi voorbeeld van toepassing zijnsontwikkeling ook al is het niet duidelijk of ze in staat is mensen naar het één zijn met God oftewel naar het Zijn te begeleiden.

Vraag het artikel, genaamd 'Coachen met trage vragen', op via information@nlbe.nl

Bron: Trouw, De Verdieping 9 mei 2017

vrijdag 14 april 2017

Religie is zeker geen aflopende zaak.

Voorbeeld van belemmering zijnsontwikkeling.

De kwantumsprong van ego naar Zijn doet zijn werk. Dat houdt onder andere in dat de dogmaleverende instituties waaronder de kerk (het geloof) aan betekenis inboeten. Dat inboeten blijkt onder andere uit dit artikel. Het is vanzelfsprekend dat de kerk haar positie wil behouden. Hier wordt dat gedaan door te stellen dat de religie zeker geen aflopende zaak is en dat dit blijkt uit het feit dat mensen het moeilijk vinden als de knuffelbeertjes bij een gedenkplek worden weggegooid. Tsja, zo kan je alle gevoelens wel tot religie verklaren.

Vraag het artikel, genaamd 'Religie is zeker geen aflopende zaak', op via information@nlbe.nl

Trouw 14 april 2017

Omhels het lijden

Voorbeeld van bevordering zijnsontwikkeling.

De kwantumsprong van ego naar Zijn doet zijn werk. Dat houdt onder andere in dat er meer begrip komt voor pijn. Ja zelfs, zoals in dit artikel staat, dat je de deur van het leven pas binnengaat als je de pijn van het leven bij je binnenlaat. Dat is een echte bevordering van zijnsontwikkeling.

Vraag het artikel, genaamd 'Omhels het lijden', op via information@nlbe.nl

Bron: Trouw 14 april 2017

We lijken het lijden verleerd

Voorbeeld van bevordering zijnsontwikkeling.

De kwantumsprong van ego naar Zijn doet zijn werk. Dat houdt onder andere in dat er meer acceptatie komt voor het lijden en daarmee voor de essentie van zijnsontwikkeling. Psychiater Dirk de Wachter legt hiernaast goed uit hoe dat in onze tijd werkt. Een goed voorbeeld van bevordering zijnsontwikkeling. Jammer dat hij niet zegt dat het toelaten van het lijden tot het verlicht/volmaakt/echt zijn of kortweg het Zijn leidt.

Vraag het artikel, genaamd 'We lijken het lijden verleerd', op via information@nlbe.nl

Bron: Trouw 14 april 2017

woensdag 5 april 2017

Hoe oordeelt God over de zelfmoordterrorist?

Voorbeeld van belemmering zijnsontwikkeling.

In het katern 'Religie' van de Volkskrant van 5 april 2017 verscheen een artikel met als titel 'Hoe oordeelt God over de zelfmoord-terrorist?'

Een rabbijn, een bisschop en een imam geven antwoord op deze vraag.

Dit antwoord kan vanwege de auteursrechten niet hier gelezen worden, maar je kan het opvragen via information@nlbe.nl 

Ik heb de Volkskrant een reactie daarop gestuurd die je hieronder aantreft.
Dit artikel is voor publicatie geweigerd.

God oordeelt niet over de zelfmoordterrorist.

Een rabbijn, een bisschop en een imam gaven in het katern Religie het antwoord op de vraag: Hoe oordeelt God over de zelfmoord-terrorist?

Wat opviel is dat alle drie op het niveau blijven van de dualiteit tussen goed en kwaad en daarmee op het niveau van het (mogelijke) oordeel. Dat betekent dat ze geen idee hebben van de singulariteit als zijnde dat wat de dualiteit overstijgt. Want als ze dat zouden kennen en vooral ervaren dan zouden ze zeggen dat God niet oordeelt. Wat doet God dan wel?

Om daar inzicht in te krijgen dienen we te beseffen dat het universum bestaat uit het materie- en het geest-aspect. En dat wij als zijnde in ons lichaam en dus in de materie de gevangene zijn van het materie-aspect en daardoor afgescheiden zijn van het geest-aspect. Een aspect dat we over het algemeen aanduiden als God.

Wat God doet is niets anders dan ons te helpen de afgescheidenheid van hem op te heffen. Hij doet dat door ons precies op het goede moment en in de goede volgorde en of we het nu willen of niet te confronteren met onze afgescheidenheid. Dat houdt in dat hij ons confronteert met het materie-aspect in ons dat bestaat uit onze bewuste en onbewuste gevoelens en de in gedachten gevatte en dus kenbare wil daarvan.

Vanuit de gevangenschap van de dualistische materie worstelen we constant met goed en kwaad. Het worstelen met het kwaad houdt in dat we worstelen met onze gevoelens en vooral de onprettige/pijnlijke gevoelens. Die willen we immers niet en trachten we dan ook zo veel mogelijk te vermijden en te bestrijden. Echter daarmee luisteren we naar de in gedachten gevatte wil van deze gevoelens en houden we zo onze afgescheidenheid, beter bekend als ons ego, in stand. Dat betekent dat we voorbij gaan aan de hulp die God ons biedt om onze afgescheidenheid van hem op te heffen. Want zouden we die hulp accepteren dan zouden we onze enige andere keuze ten opzichte van onze gevoelens te weten het toelaten ervan kunnen toepassen. En zodoende gebruik maken van het reeds bij ons bekende feit dat dit toelaten bevrijdt. We zullen dan logischerwijs ervaren dat deze bevrijding leidt tot de volledige bevrijding van onze afgescheidenheid. We hebben dan de bewustzijnsstaat gerealiseerd die kan worden aangeduid als het verlicht/volmaakt/echt zijn of kortweg het Zijn.

Het feit dat God ons via de confrontatie met onze gevoelens helpt één te worden met hem en zijn Wil betekent dat de veroorzaker van onze pijnlijke gevoelens de helper is van God en dus niet door hem als zondig zal worden beoordeeld. Gelet op wat God met ons wil zou zijn enige daad zijn constatering kunnen zijn dat we al dan niet zijn hulp hebben geaccepteerd.

Om die hulp te accepteren dienen we zijnsontwikkeling toe te passen dat in essentie bestaat uit het toelaten van onze gevoelens. Het probleem is echter dat deze ontwikkeling volledig ontbreekt in de samenleving waardoor het dualistische ego ons blijft beheersen. Maar daar moet en kan nu verandering in komen. Het moet veranderen omdat het ego, zoals hiervoor duidelijk gemaakt, het gevecht van ons met onszelf is dat alleen te verliezen oftewel zelfdestructief is en nu de apocalyptische climax daarvan bereikt in de vorm van de opwarming van de aarde. En het kan nu veranderen omdat we dankzij het wegvallen van het dogma producerende maakbaarheididee, dat we als onze grondslag van ontwikkeling en probleemoplossing hebben aangenomen, op onszelf worden teruggeworpen en bijgevolg onszelf moeten en willen zijn en op zoek zijn naar ons Zijn (wie we echt zijn).